Bogdan Dziworski - f/5.6

Fotografie Bogdana Dziworskiego należą do kanonu polskiej fotografii powojennej. Wszystkie czarno-białe, klasyczne w formie i treści wyrazu. Przedstawiają złapane i zapisane na błonie fotograficznej chwile z życia zwykłych ludzi. Młodych i starych, ładnych i brzydkich, podczas pracy i w czasie zabawy. Robione trochę jakby przy okazji, przez wiele lat były „trzymane w szafie”. I choć pierwszy album pt. „My View” ukazał się w 1981 r. w Wiedniu, większość zdjęć Dziworskiego ujrzało światło dzienne dopiero w latach 90-tych, kiedy to można je było podziwiać na wystawach zorganizowanych w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Berlinie.

Bogdan Dziworski to postać niemal legendarna. Reżyser, operator, charyzmatyczny wykładowca najważniejszych uczelni filmowych w Polsce. Wreszcie fotograf — trochę znany — trochę nieznany. Z jednej strony porównywany do Cartier-Bressona — z drugiej: amator, który przez kilkadziesiąt lat fotografował do szuflady i mało komu swoje foty pokazywał. (…) Mam wrażenie, że Dziwor ma więcej wspólnego z Vivian [Maier], niż z Henri Cartier-Bressonem. Tak jak dla niej — fotografia była dla Dziworskiego pasją, której oddawał się „po godzinach”. Żadnego ze swoich zdjęć nie zrobił na zamówienie, nie próbował ich sprzedawać ani publikować. Tak jak ona — po prostu rejestrował rzeczywistość przesuwającą się przed jego oczami. Używał podobnych środków, fotografując identycznymi aparatami na czarno-białych filmach. Miał jednak trochę inne zainteresowania — bardziej niż miejski pejzaż ciekawiły go emocje i relacje międzyludzkie, dlatego do swoich bohaterów podchodził bliżej. Może dlatego właśnie miał więcej szczęścia do ludzi, którzy co jakiś czas „odkrywali” jego zdjęcia i próbowali „coś z tym zrobić” — ocalić od zapomnienia, pokazać światu, czasem sprzedać. Tak właśnie powstał pierwszy album Dziworskiego, wydany na początku lat osiemdziesiątych w Wiedniu, przy okazji wspólnej wystawy z Cartier-Bressonem w słynnej Albertinie. Pamiętam, jak kilka lat temu, przy okazji wystawy któregoś z naszych fotografów w wiedeńskiej Brotfabrik, jeden z gości wernisażu - starszy pan - wypytywał mnie o losy tego chłopaka z Polski, który miał wspólny show z mistrzem decydującego momentu. Na pierwszą publikację w Polsce — album „1/250’” — czekał Dziworski kolejnych dwadzieścia lat.

Rafał Łochowski, kurator

Bogdan Dziworski - urodzony w 1941 roku pomiędzy Łodzią i Krynicą. Wybitny fotograf, operator, reżyser i scenarzysta filmowy. W 1965 roku ukończył wydział operatorski PWSTiF w Łodzi, w 1994 roku otrzymał tytuł doktora, a w 2002 profesora zwyczajnego. Współpracował z Polską Kroniką Filmową, Łódzką Wytwórnią Filmów Oświatowych oraz Przedsiębiorstwem Realizacji Filmów „Zespoły Filmowe”. Jest autorem wielu znakomitych filmów dokumentalnych, głównie krótko- i średniometrażowych. Wiele z nich zdobywało nagrody na najbardziej liczących się festiwalach filmowych. Jeden z najbardziej charyzmatycznych i wpływowych wykładowców Fotografii i Operatorstwa, dziekan Wydziału Radia i TV Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach, wykładowca najważniejszych polskich szkół filmowych.

Wernisaż wystawy:

22.05.2018, godz. 19:00

Galeria Farbiarnia, Bydgoszcz ul. Pomorska 68a/1

Otwarciu ekspozycji będzie towarzyszyło spotkanie autorskie z artystą.

Wystawa czynna 23.05-22.06.2018, od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00-17:00.

Wstęp płatny: 5 zł

Wydarzeniem towarzyszącym wystawie będą warsztaty „Leica -aparat dalmierzowy wczoraj i dziś”.

Podczas warsztatów przedstawione zostaną tajniki pracy aparatem lunetkowym, bo sztuką jest robić zdjęcia aparatem bez funkcji automatycznej, autofocusa, wyłącznie na obiektywach stałoogniskowych. A zaczniemy pewnie od tego po co nam i co to takiego hiperfokalna...

Prowadzenie: Michał Mazurkiewicz, szef sprzedaży detalicznej w firmie Leica na teren Polski. Od lat związany z 6x7 Leica Gallery w Warszawie. Producent wykonawczy wystaw artystów polskich i zagranicznych.

26.05.2018 godz. 12:00

Galeria Farbiarnia, Bydgoszcz ul. Pomorska 68a/1

Udział w warsztatach jest bezpłatny.

Wystawa współfinansowana ze środków otrzymanych od Urzędu Miasta Bydgoszcz w ramach projektu F-torki.

Partnerem wystawy jest 6x7 Leica Gallery Warszawa.

Patronat medialny: