Iwan Bunin. O Czechowie

IWAN BUNIN

O CZECHOWIE

Iwan Bunin (1870-1953) poeta i nowelista rosyjski: przedstawiciel klasycznego nurtu w literaturze rosyjskiej. Jeden z najznakomitszych pisarzy rosyjskich, którego twórczość dorównuje dziełom Gogola, Turgieniewa, Dostojewskiego i Tołstoja. Iwan Bunin, pochodzący z ziemiańskiej rodziny, nazywany był „piewcą upadających szlacheckich gniazd”, „ rosyjskim Proustem”. W 1910 roku opublikował powieść „Wieś”, swoje najgłośniejsze i najbardziej znane dzieło. Od 1919 żył i tworzył na emigracji we Francji. Bunin został pierwszym rosyjskim laureatem Literackiej Nagrody Nobla, którą otrzymał w 1933 roku. Zmarł w Paryżu pracując nad wspomnieniami o Czechowie.

Antoni Czechow (1860-1904) znakomity nowelista rosyjski i najwybitniejszy dramaturg końca XIX wieku. Jego najsłynniejsze dramaty: „Mewa”, „Wujaszek Wania”, „Trzy siostry” i „Wiśniowy sad” weszły do kanonu literatury światowej, a kolejne pokolenia reżyserów wystawiają je na scenach światowych teatrów. Czechow, z wykształcenia lekarz, rozgłos zdobył dzięki współpracy z Konstantym Stanisławskim, który na deskach MCHAT-u wystawił wszystkie jego dramaty, zapoczątkowując naturalizm w teatrze europejskim. Zaawansowana gruźlica zmusiła Czechowa w 1897 roku do zmiany trybu życia. Po kuracji w 1898 roku, zamieszkał w Jałcie, na Krymie, w kupionym przez siebie domu. W 1901 roku Czechow ożenił się z Olgą Knipper, gwiazdą MCHAT-u, która grała większość pierwszoplanowych ról w jego dramatach Zmarł w 1904 roku, w niemieckim kurorcie, gdzie przebywał na kuracji.

Czechowa nazywano twórcą realizmu spraw najprostszych, dramaturgiem zwyczajności. W liście do znajomego napisał…"Mówił Pan, że płakał na moich sztukach. I nie tylko Pan. A przecież nie po to je pisałem... Chciałem czegoś innego. Chciałem uczciwie powiedzieć ludziom: spójrzcie na siebie, popatrzcie, jak marnie, jak nudno żyjecie. Czegóż to płakać?" .

PRASA O KSIĄŻCE:

"O Czechowie"; "Po Syberii"; "Bezludny raj"

Juliusz Kurkiewicz
Kogo kochał Czechow, zanim poślubił ulubioną aktorkę Stanisławskiego Olgę Knipper? To historia trochę jak z "Anny Kareniny". Ona była żoną i matką, piękną kobietą, a poza tym dobrze zapowiadającą się pisarką. On - największym rosyjskim dramaturgiem,któremu nie szczęściło się w miłości. Spotkali się przypadkiem, wymienili spojrzenia i wszystko było jasne. Ona wysłała mu medalion z wygrawerowanymi cyframi naprowadzającymi na zdanie z jego książki: "Gdyby ci kiedykolwiek było potrzebne moje życie,przyjdź i weź je". On odpowiedział jej we własnej sztuce słowami: "Młode panny nie powinny bywać na balach maskowych", stanowiącymi aluzję do ich karnawałowego spotkania.
więcej

 

IWAN BUNIN "O Czechowie"

Radosław Romaniuk

Poznali się w 1895 roku, od 1899 datuje się ich zażyłość, która trwała pięć ostatnich lat życia Czechowa. We wspomnieniach Bunina o spotkaniach po wielekroć powracają dwa motywy: słów i milczenia. Biograf Bunina Oleg Michajłow twierdzi, że pośród wybitnych rosyjskich twórców pisarz ten miał najtrudniejszą starość. Spędzona na wygnaniu, przebiegała pod znakiem choroby, ubóstwa, autodestrukcji. Choć pierwszego rosyjskiego laureata literackiej Nagrody Nobla (otrzymał ją w 1933 roku) można też widzieć inaczej: jako pisarza spełnionego – niemało osiągnął, przeżył pięć minut sławy i do końca zachował najwyższy poziom twórczości, niepodobnej do żadnej innej. Trudno nie myśleć o tej podwójności czytając ostatnią książkę, nad którą pracował: niedokończony tom „O Czechowie”, pisany do chwili śmierci w 1953 roku, opublikowany przez wdowę dwa lata później. więcej


.